تالارهاي مجلل قصر پاولوسك 2

مقدمه ای بر معماری جهان
شاهكارهاي ماندگار از معماري داخلي جهان
معماري و دكوراسيون از ديرباز با يكديگر عجين بودهاند. باعظمتترين سازههاي دستساز بشر، آنجا به اوج شكوه و جلال خود رسيدهاند كه هنر زيباييشناسي به ياريشان شتافته است و در پس دكوراسيوني زيبا و چشمگير نمود يافتهاند.
از همين رو، كارشناسان "منزل" به بررسي و واشكافي دكوراسيون قصرها و بناهاي مجلل تاريخي در اقصي نقاط جهان ميپردازند تا شما را با انواع سبكهاي دكوراتيو آشنا كنند. اين آشنايي، بيش از آنكه زمينه تاريخي ذهن شما را بالاتر برد، به دنبال ارائه انواع سبكها و متدهاي دكوراسيون به شماست؛ تا در ادامه راه، بتواند نحوه انتخاب ميان انواع سبكها و تلفيق آنان با يكديگر را به شما آموزش دهد. بانو "ملوس فرهادي"، طراح و دكوراتوري است كه 23 سال تجربه دكوراسيون خود را در ارائه اين روشها و سبكها به شما يادآور ميشود. درشماره پيشين بخشي از معماري و دكوراسيون قصر پاولوسك را با يكديگر مرور كرديم و به دليل جلال و شكوه اين قصر بخش ديگري از آن را در اين شماره بررسي ميكنيم.
Dressing Room Of Paul I
رختكن پُل اول
طراحي اوليه توسط چارلز كمرون (Charles Cameron) در سال 1786 و بازسازي اين فضا توسط وينسنزو برنا (Vincenzo Brenna) در سال 1792 انجام پذيرفته است. اين فضا كه به آپارتمانهاي رسمي بخش شمالي كاخ منتهي ميشود. رختكن و اتاق ويژه آرايش قصر بوده است.
دكور اين فضا شامل كار بسيار ظريف استاكو و تزئينات استادانه ديوارها و سقف است. مجسمه مرمر نمادين نيمه انسان - نيمه پلنگ از آثار هنري مجسمه سازان قرن دوم هجري بر روي پايهاي از مرمر، در مقابل پنجرهاي قرار گرفته كه با پردههاي ابريشم و يراقآلات دستساز تزيين شده است.
ميزي كه دومنظوره براي تحرير و آرايش استفاده ميشده در دهه 1780 در كارگاه ديويد روئنژن (David Roontgen) ساخته شده است.
تكميل و بازسازي اين بخش از كاخ نيز در سال 1963 به پايان رسيد.
تالار كتابخانه بخش جنوبي كاخ
دكوراسيون اوليه اين بخش، در سال 1792 توسط وينسنزو برنا (Vincenzo Brenna) انجام شده بود كه پس از آتشسوزي سال 1803 مجددا توسط آندري ورونيخين (Andery Voronikhin) بازسازي شد.
دكوراسيون اين فضا ادامه سبك اجراشده در سالن نقوش ديواري يا Tapstry است. كابينهاي كتاب، همانند پايههايي براي مجسمههاي ايتاليايي قرن هجدهم استفاده شده است. ميز تحرير ماهاگوني كه با قطعات برنز تزيين شده در 1784 توسط ديويد روئنژن (David Roontgen) ساخته شده است.
صندلي دسته داري كه پشتي آن با دو فرم شاخ مانند براي قرار گرفتن گلدان و گل تزئين شده، طراحي هوشيارانه آندري ورونيخين (Andery Voronikhin) است.
طراحي منحصر به فرد كف اين بخش و سه فضاي جانبي آن، از قطعات بسيار ارزشمند چوب، هنرمندانه اجرا شده است. بازسازي اين بخش نيز در سال 1967 بهپايان رسيد.
دهليز اصلي طبقه فوقاني
اين بخش در سال 1789 توسط وينسنزو برنا (Vincenzo Brenna) طراحي و دكور شده است. جوايز و غنائم جنگي از جمله پرچم، سلاح و زره سلحشوران، نقوش استاكو، نقاشيهاي روي ديوارها و سقف دهليز را تشكيل ميدهند.
نردههاي آهني كنار پلهها در اواخر قرن هجدهم ميلادي در كارخانه اسلحهسازي سسترورسك (Sestroretsk) ساخته شدهاند.
منحني طاق دهليز با طراحي بسيار زيبايي بر روي دوستون قرار گرفته كه سرستونهاي آن الهام گرفته از خدايان اسطورهاي است.
بازسازي نهايي اين بخش در سال 1963 به پايان رسيده است.
سالن Tapstry يا نقوش ديواري
اين سالن در سال 1803 توسط آندري ورونيخين (Andery Voronikhin) دكور شده است. ديوارها و سقف اين فضا نيز با روش استاكو زراندود شده و با كتيبههايي از نقوش اساطيري و تاريخي در قسمت منحنيهاي زير سقف اجرا شده است.
مبلمان از كارگاه هِنري ژاكوب (Henri Jacob) در فرانسه تهيه شده و اشكال هنري برجسته روي ديوار از آثار هنرمندان پاريسي است كه نقوش خاصي را كار كردهاند. به اين نوع اشكال برجسته اصطلاحا نقوش برجسته اجنه (Gobelins) اطلاق ميشود.
مجسمهها و لوسترهاي كريستال ايتاليايي و ساير اقلام دكوراتيو اين سالن، از عاج فيل و سنگ كهربا و ساخت دستهاي هنرمندان روسي است.
بازسازي اين مكان در سال 1965 به پايان رسيد.
تالار خواب رسمي
اين تالار توسط وينسنزو برنا (VincenzoBrenna) در سال 1792 دكور شد و پس از آتشسوزي سال 1803 آندري ورونيخين(Andery Voronikhin) تالار را مجددا بازسازي كرد.
به سبك اجراي اين بخش، استايل لوئيس سيز (Louis Seize Style) اطلاق ميشود.
تمامي مبلمان استفاده شده در اين فضا كه با پوشش طلا تزئين شده، توسط هِنري ژاكوب (Henri Jacob) فرانسوي طراحي و اجرا شده است.
قطعات آرايشي تزئيني شامل 64 قطعه كاملا منحصر به فرد را كارخانه چيني سِورس (SevresPorcelian) در 1782 توليد كرده است.
لوستر كريستال با قطعاتي از شيشههاي ياقوت توسط هنرمندي به نام يوهان زخ (Johann Zech) در 1797 ساخته شده است.
پانلها، پردهها و تزئينات پارچهاي، تماما از ابريشمهايي كه با دست نقاشي ميشد، تهيه شدهاند. اين قطعات از تكههايي كه پس از آتشسوزي سالم مانده بودند مجددا اجرا شدند.
نقاشيها، ابريشم ديوارها و سقف را آناتولي ترسكين (Anatoly Treskin) و دستيارش در سال 1967 تكميل كردند.
زيبايي اين تالار خواب با برق چشمگير طلاهاي استفاده شده در محيط و لطافت ابريشمهايي كه با ظرافت خارقالعادهشان محيط را نوازش ميدهند و كفپوش زيبايي كه از قطعات ارزشمند چوب مفروش شده، تكميل ميشود.
