 |
 |
 |
فرش اصفهان
آشنایی با دست بافت های ایرانی
استان اصفهان منطقه وسيعي در مركز ايران است و مردم سختكوش آن در طول تاريخ علاقهمندي خود را به صنايع دستي و ظريف از جمله ميناكاري، منبتكاري، قلمزني، قاليبافي و ... به اثبات رساندهاند. با پشتكار و كوشش مردم هنرمند و با حوصله آن خطه، نفيسترين فرش هاي اصفهان با طرحهاي بسيار جالب و بافتي ظريف در بازار جهاني و موزههاي بزرگ دنيا به نمايش گذاشته شده است.
طرح هايي كه ميتوان از طريق آن فرش اصفهان را شناسايي كرد:
• نگارههاي گل شاه عباسي كه ترنجي در ميان و لچكهايي در چهار گوشه فرش دارد.
• درخت زندگي، گلدانهاي پرگل به همراه نقشمايههاي حيوانات، پرندگان، برگ و شاخه پيچها (كه اين نقشها اغلب الهام گرفته از كاشيكاريهاي عمارت چهلستون، مدرسه چهارباغ، مسجد شاه و مسجد شيخ لطفالله است كه در اين شهر واقع شده).
• معروفترين فرش اصفهان، فرش نقاش اصفهان است كه داراي گلهاي افشان شاهعباسي با شاخ و برگها و اسليميهاي بسيار جالب و موزون در زمينه است كه رنگهاي متنوع و زنده دارد.
• مواد و رنگهاي مورد استفاده در بافت و رنگرزي فرش، مگر در مواردي استثنايي (براي قاليهاي هندي و سفارشي) شيميايي است.
• رنگهاي طبيعي مورد استفاده در فرش اصفهان، پوست انار و گردو، روناس و اسپرگ است.
• به دليل وجود املاح مختلف (به ويژه گچ) در آب اصفهان، اين آب مناسب رنگرزي نيست، به همين دليل پشم و پنبه و ابريشم براي بافت فرش را از اطراف تهيه ميكنند.
ويژگيهاي عمده فرش اصفهان:
1 - داشتن گل و برگهاي شكيل با اصول خطي كه به صورت درشت و پربرگ ديده ميشود.
2 - عدم استفاده از يك چهارم ترنج در لچكها.
3 - تقليد از كاشيكاريهاي بناهاي دوره صفويه اصفهان.
4 - استفاده از قنديل به جاي سرترنج در بيشتر فرشها.
5 - استفاده از رنگهاي سنتي مثل لاكي و سورمهاي در زمينه و حاشيه.
6 - عدم استفاده از سايه روشن در اغلب كارها (به جز كارهاي اخير).
7 - داشتن اندازههاي كوچك و متوسط (البته در دوره جديد فرش بزرگ هم كار كردهاند).
8 - برگرفته از مينياتور، خاتم و ساير صنايع دستي اصفهان.
